|
eray tarafından yazıldı
|
|
Cumartesi, 21 Haziran 2008 03:55 |
|
aslında sonsuz olan bir şey nasıl kavranabilir ki? öyle derin bir duyumsama gereklidir ki bunun için, acaba hiç kavrayabilen olmuş mudur sevgiyi tam anlamıyla... |
|
|
Bana bir masal anlat, içinde ben olayım |
|
|
|
|
zafer tarafından yazıldı
|
|
Cumartesi, 24 Mayıs 2008 05:53 |
Hatırlayamıyorum. En son ne zaman umarsızca koştuğumu.Gülmekten kendimden geçtiğimi. Baktığım herşey bana gidişi hatırlatıyor.Sanki biri gitmemi istiyor...Kalmamın ona zarar vermesinden korkuyor,herhalde. Onun mutlu olmasını engelliyorum, belki.Yada ona nefret ettiği şeyleri hatırlatıyorum. Zayıf bir insan değilim ama öyle hissediyorum.Sanki içimdeki gücü yok ediyorum.Bu güç yok oldukça içimdeki öfke büyüyor. |
|
zafer tarafından yazıldı
|
|
Cumartesi, 21 Haziran 2008 01:27 |
|
Sevgi,insana dair en temiz duygulardan biri. Aileye, eşe, sevgiliye, mesleğe duyulan sevgi. Neden severiz? Bu bizim isteğimizle mi olur yoksa kendiliğinden mi gelişir?Sevmek karşılık beklemeden ve tamamen iyi niyetlerle mi olur. |
|
|
eray tarafından yazıldı
|
|
Cumartesi, 24 Mayıs 2008 00:09 |
|
neden insan hep bişeyleri erteler durur? sevinçlerini, acılarını, hüzünlerini ve belki de en önemlisi düşlerini!..
devamlı bir koşuşturmaca içindedir insanlar ve ben hiçbir zaman anlayamamışımdır bunun sebebini. her gün oradan oraya koşuşturup duran binlerce insan... bu kadar insan nereden gelip nereye gider diye düşünmüşümdür hep...
|
|
|